Megablog

29-09-2011, Niels Hoefnagels

In de week dat de politiek over niets anders praat dan over de vorm (al was ‘doe eens normaal’ afgelopen weekend ook in het café en op het sportveld een veel gehoorde uidrukking), hebben we het in de provincie gelukkig gewoon over de inhoud. Over de landelijke inrichting van onze mooie provincie. En nog specifieker: de welbekende ‘megastal’.

We hebben afgelopen maandag een werkbezoek gebracht aan enkele boerenbedrijven in het ‘Noorderpark’, ten noorden van de stad Utrecht. 

De ene boer besteedt naast zijn boerenbedrijf veel aandacht aan de omgeving: het beheer van landschappelijke waarden rondom zijn grond en de aanleg van natuurvriendelijke oevers. Geen biologische boer, maar wel één die oog heeft voor de inrichting van onze provincie. 

De ander is een biologische boer, die zorg draagt voor  het beheer van een groot deel van de Bethunepolder. Hoge waterstand, geen goede grond, dus weinig melk per koe. Wel veel gevoel voor natuur en milieu. Maar: hij heeft voor zijn bedrijf een tekort aan ruimte, dus hij zal moeten uitbreiden, wil hij zijn werk kunnen blijven verrichten. 

En dus: een megastal! Wat houdt dat in? Dat het terrein waarop hij zijn stallen, zijn kuilplaatsen, zijn woning, zijn tuin en de landschappelijke inpassing rondom zijn stallen heeft, groter is dan 1,5 hectare.

Waarom staan in de politiek toch vaak de cijfertjes centraal? We praten over bouwblokken alsof de stal zelf anderhalve hectare groot is. Welke ondertekenaar van het burgerinitiatief van  Milieudefensie weet dat we met een verbod op megastallen óók de mogelijkheid om biologisch te boeren beperken? En, net zo belangrijk: dat we het inpassen van een stal in de omgeving (door het plaatsen van bomen en struiken rondom de stal, zodat hij niet zoveel opvalt) juist verminderen. Immers: die inpassing gaat van de ruimte van de stal af, zodat een boer die aan dat maximum gebonden wordt, moet kiezen tussen de levensvatbaarheid van zijn bedrijf en de landschappelijke inpassing. Dat is een ongelijke strijd voor het landschap. Wij zijn er als provincie voor om die landschappelijke inpassing wél mogelijk te maken.